Máltáttur
Inngangur (Jógvan í Lon Jacobsen)
Fjølmiðlarnir (Jógvan í Lon Jacobsen)
Spísiborð - matborð (Jógvan í Lon Jacobsen)
Nøvn á handlum – Hon og hann (Jógvan í Lon Jacobsen)
Reglur (Jógvan í Lon Jacobsen)
Alnót (Marius Staksberg)
Teldubræv (Marius Staksberg)
Tilhangari (Marius Staksberg)
Fýrati (Marius Staksberg)
Veðurlag (Marius Staksberg)
Samsvar (Jeffrei Henriksen)
Talsamsvar (Jeffrei Henriksen)
Samtøkunøvn (Jeffrei Henriksen)
Umsagnarliður (Jeffrei Henriksen)
Tað, hetta, hatta (Jeffrei Henriksen)
Ytri banki og Eystari landsrættur (Jógvan í Lon Jacobsen)
Yvir fyri > fyri blaðnum; til + hvørsfall (Jógvan í Lon Jacobsen)
Danskar lýsingar í føroyskum bløðum (Jógvan í Lon Jacobsen)
Ilt er at binda hund við smørleyp (Jógvan í Lon Jacobsen)
Taka hædd fyri > leggja uppfyri (Jógvan í Lon Jacobsen)
Kervi (Marius Staksberg)
Hurð og dyr (Marius Staksberg)
Hjá fyri á og í (Marius Staksberg)
Naggatódn (Marius Staksberg)
Røkka ella støkka (Marius Staksberg)
Burturúrløga (Jeffrei Henriksen)
Atdráttur (Jeffrei Henriksen)
Talsamsvar (Jeffrei Henriksen)
Føll (Jeffrei Henriksen)
Mát (Jeffrei Henriksen)
Kanóntilboð (Jógvan í Lon Jacobsen)
Slept upp á fjall (Jógvan í Lon Jacobsen)
Bending av fólkanøvnum (Jógvan í Lon Jacobsen)
Skræða, skrædna (Jógvan í Lon Jacobsen)
Jól (Jógvan í Lon Jacobsen)
Inn – innar, út - uttar (Marius Staksberg)
Eitt hús ella eini hús (Marius Staksberg)
Talorð + ár (Marius Staksberg)
Mans ella menn (Marius Staksberg)
Dentskipan (Jeffrei Henriksen)
Tíðarhjáliður fremstur (Jeffrei Henriksen)
Skeiv dentskipan (Jeffrei Henriksen)
Samanfall (Jeffrei Henriksen)
Tolsøgn (Jeffrei Henriksen)
Krás (Jógvan í Lon Jacobsen)
Gita (Jógvan í Lon Jacobsen)
Oyggjarnar (Jógvan í Lon Jacobsen)
Leggja oyra til (Jógvan í Lon Jacobsen)
Báðir (Jógvan í Lon Jacobsen)
Samsvar millum grundlið og umsøgn (Marius Staksberg)
Vælkomin (Marius Staksberg)
Mánaður (Marius Staksberg)
Tvinnir (Marius Staksberg)
Annar og næsti (Marius Staksberg)
At snara og at rura (Jeffrei Henriksen)
At bróta, reiggja og bregða (Jeffrei Henriksen)
At bjóða, ynskja og vísa (Jeffrei Henriksen)
Avmarkað og óavmarkað (Jeffrei Henriksen)
Útgivið tann: 02.10.2013
Einir, einar, eini (Marius Staksberg)
Skrivað hevur: Jógvan Andersen
Orðið ein verður sum kunnugt bent í kyni og falli, t.d. ein drongurein genta og eitt barn í eintali, og í fleirtali einir skógvareinar hosur og eini kort. Har fer neyvan nakar skeivur. Men tá ið tað verður brúkt sum hjáorð við merkingini 'umleið', hava vit lyndi til at lata tað vera óbent, t.e. at vit brúka hvørkikynsformin eini eisini í kallkyni og kvennkyni, eitt nú eini hundrað hvalir og eini hundrað bøkur. Her átti kallkynsformurin at verið einir og kvennkynsformurin einar, t.e. einir hundrað hvalir og einar hundrað bøkur. Vit kundu sostatt sagt: Í flokkinum eru eini tjúgu børn, einir tíggju dreingir og einar tíggju gentur. Men umframt í kyni verður ein eisini bent í føllum. Dømini omanfyri eru í hvørfalli. Í hvønnfalli hevði tað eitt nú verið: Eg sá einar tíggju dreingirEg sá einar tíggju gentur og Eg sá eini tjúgu børn. Í hvørjumfalli er formurin altíð einum, t.e. eitt nú Hann gongur í flokki saman við einum tíggju dreingjumeinum tíggju gentum og einum tjúgu børnum.