Máltáttur
Inngangur (Jógvan í Lon Jacobsen)
Fjølmiðlarnir (Jógvan í Lon Jacobsen)
Spísiborð - matborð (Jógvan í Lon Jacobsen)
Nøvn á handlum – Hon og hann (Jógvan í Lon Jacobsen)
Reglur (Jógvan í Lon Jacobsen)
Alnót (Marius Staksberg)
Teldubræv (Marius Staksberg)
Tilhangari (Marius Staksberg)
Fýrati (Marius Staksberg)
Veðurlag (Marius Staksberg)
Samsvar (Jeffrei Henriksen)
Talsamsvar (Jeffrei Henriksen)
Samtøkunøvn (Jeffrei Henriksen)
Umsagnarliður (Jeffrei Henriksen)
Tað, hetta, hatta (Jeffrei Henriksen)
Ytri banki og Eystari landsrættur (Jógvan í Lon Jacobsen)
Yvir fyri > fyri blaðnum; til + hvørsfall (Jógvan í Lon Jacobsen)
Danskar lýsingar í føroyskum bløðum (Jógvan í Lon Jacobsen)
Ilt er at binda hund við smørleyp (Jógvan í Lon Jacobsen)
Taka hædd fyri > leggja uppfyri (Jógvan í Lon Jacobsen)
Kervi (Marius Staksberg)
Hurð og dyr (Marius Staksberg)
Hjá fyri á og í (Marius Staksberg)
Naggatódn (Marius Staksberg)
Røkka ella støkka (Marius Staksberg)
Burturúrløga (Jeffrei Henriksen)
Atdráttur (Jeffrei Henriksen)
Talsamsvar (Jeffrei Henriksen)
Føll (Jeffrei Henriksen)
Mát (Jeffrei Henriksen)
Kanóntilboð (Jógvan í Lon Jacobsen)
Slept upp á fjall (Jógvan í Lon Jacobsen)
Bending av fólkanøvnum (Jógvan í Lon Jacobsen)
Skræða, skrædna (Jógvan í Lon Jacobsen)
Jól (Jógvan í Lon Jacobsen)
Inn – innar, út - uttar (Marius Staksberg)
Eitt hús ella eini hús (Marius Staksberg)
Talorð + ár (Marius Staksberg)
Mans ella menn (Marius Staksberg)
Dentskipan (Jeffrei Henriksen)
Tíðarhjáliður fremstur (Jeffrei Henriksen)
Skeiv dentskipan (Jeffrei Henriksen)
Samanfall (Jeffrei Henriksen)
Tolsøgn (Jeffrei Henriksen)
Krás (Jógvan í Lon Jacobsen)
Gita (Jógvan í Lon Jacobsen)
Oyggjarnar (Jógvan í Lon Jacobsen)
Leggja oyra til (Jógvan í Lon Jacobsen)
Báðir (Jógvan í Lon Jacobsen)
Samsvar millum grundlið og umsøgn (Marius Staksberg)
Vælkomin (Marius Staksberg)
Tvinnir (Marius Staksberg)
Annar og næsti (Marius Staksberg)
At snara og at rura (Jeffrei Henriksen)
At bróta, reiggja og bregða (Jeffrei Henriksen)
At bjóða, ynskja og vísa (Jeffrei Henriksen)
Avmarkað og óavmarkað (Jeffrei Henriksen)
At vaska (Jeffrei Henriksen)
Útgivið tann: 19.10.2013
Mánaður (Marius Staksberg)
Skrivað hevur: Jógvan Andersen
Eitt orð, sum tykist at vera sera torført at handfara hjá mongum, er orðið mánaður, og tað man vera eins ofta skeivt bent, sum tað er rætt bent. Orsøkin er, at tað kemur í bland við orðið máni, sum flestøll brúka í talu, og sum er vanligt veikt bent kallkynsorð. Í skrift verður stovnurin mánað- settur í staðin fyri mán-, og endingarnar í máni skoyttar uppí. Men mánaður er sterkt bent kallkynsorð og verður bent sum eitt nú vinur. Tað eitur sostatt ikkimánaði í hvørfalli eintali, sum ofta er at síggja, men mánaður, t.d. Januar er fyrsti mánaður í árinum. Og tað eitur ikki mánaða í hvønn- og hvørjumfalli, men mánað í hvønnfalli, t.d. Tað hendi seinasta mánað, og mánaði í hvørjumfalli, t.d. Tað hendi í januarmánaði. Í fleirtali eitur tað ikki mánaðar, men mánaðir, t.d. Tað eru tólv mánaðir í árinum.
Og í februarmánaði í ár eru tað, sum flestum kunnugt, 29 dagar. Tað er tí, at leypár er í ár. Hetta er so eisini ein áheitan á fjølmiðlafólk og onnur um at brúka føroyska orðið leypár heldur enn skotár, sum vit hava úr donskum.